.........................................................................* ειδήσεις * άρθρα * σχόλια για την καθημερινότητα μας........
.......................................................*"Η εξουσία χαρίζει τα αγαθά της μόνο σε όσους επιθυμούν να την υπηρετήσουν". Μιχ. Σπέγγος.....
"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν
ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Η Κανή Καραβά μας συστήνει το «Σχήμα Οξύμωρον»

«Πηγή έμπνευσης οι δεκαετίες του ’70- ‘80, με τα βαρύγδουπα μηνύματα, τα εύκολα και βέβαια αναλώσιμα, που κατέρρευσαν και απομυθοποιήθηκαν τελικά»
ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ*

Όταν η συγγραφέας Κανή Καραβά γράφει ένα νέο βιβλίο χαίρομαι πάντα ιδιαίτερα. Ο λόγος είναι πως τα βιβλία της σε ταξιδεύουν σε άλλες εποχές μέσα από χώρες και πόλεις, υπενθυμίζοντας γεγονότα της ιστορίας μέσα από μοναδικές υπέροχες ιστορίες έρωτα και φαντασίας. Μιλώντας με την Κανή Καραβά είναι πάντα μια ευχάριστη εμπειρία. 


Αυτή τη φορά μιλήσαμε για το τελευταίο της βιβλίο το «Σχήμα Οξύμωρον».

Το «Σχήμα Οξύμωρον» μας συστήνει τη Λίζα, μέσα στη θύελλα των γεγονότων του ’73, λίγο πριν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. 
Μέσα από τις συνεχείς μετακινήσεις της ηρωίδας σε Παρίσι, Βρυξέλλες, Αθήνα, οι ιστορίες των πρωταγωνιστών προβάλλουν συγκλονιστικές, οι σχέσεις αναδιαμορφώνονται, δημιουργούνται οξύνσεις και αντιπαραθέσεις. Όλα αλλάζουν: σχέσεις, ιδεολογίες, νοοτροπίες… Έπειτα έρχονται να προστεθούν και τα μυστικά που όλο και ξεφυτρώνουν και στοιχειώνουν τη ζωή τους.

Η Κανή Καραβά μας συστήνει το «Σχήμα Οξύμωρον» με τα δικά της λόγια.
Η Λίζα μετακινείται ανά τα χρόνια σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Έχεις προσθέσει αυτοβιογραφικά στοιχεία στην ηρωίδα αυτή; Έχει κομμάτια του χαρακτήρα σου η Λίζα;
Παρόλο που αυτός που γράφει τείνει περισσότερο να επικεντρώνεται στις προσωπικές του εμπειρίες, εντούτοις, ακόμη και τα πιο ασήμαντα προβλήματα και ζητήματα, καθορίζονται από τις ιδεολογίες της εκάστοτε εποχής. Έτσι, και στο βιβλίο αυτό, υπάρχουν βιωματικά στοιχεία, όμως είναι κατʼ εξοχήν βασισμένο στην ιδεολογία της εποχής την οποία περιγράφει. H ατμόσφαιρα των Βρυξελλών, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, όπως και οι χαρακτήρες των ευρωκρατών, είναι ρεαλιστικά δοσμένα και βγαλμένα από την πραγματικότητα.
Κομμάτια του χαρακτήρα μου, υποθέτω ότι έχουν οι ηρωίδες όλων των βιβλίων μου. Με την έννοια ότι κάθε χαρακτήρας που περιγράφω έχει στοιχεία και από μένα και από άτομα οικεία, λίγο έως πολύ γνωστά μου. Εκφράζει τις εμπειρίες και τις φιλοδοξίες μου, ενσωματώνει τις απογοητεύσεις και τα συναισθήματα μου - που θα μπορούσαν ενδεχομένως να είναι και εκείνα των αναγνωστών- τις αντιφάσεις και τις αμφιβολίες μου. Προσπαθώ, και όχι μόνον εγώ, αλλά και οι περισσότεροι, πιστεύω, συγγραφείς, να δημιουργούμε χαρακτήρες που προσιδιάζουν με τον αναγνώστη και την καθημερινότητά του. Παρόλο που ο χαρακτήρας που δημιουργούμε είναι "επί χάρτου", φανταστικός, και εξ ορισμού δεν υπάρχει, εντούτοις, για να ταυτιστεί ο αναγνώστης με τον ήρωα του βιβλίου θα πρέπει ο συγγραφέας να του προσδώσει την ψευδαίσθηση του "αληθινού".
Το μυθιστόρημα θέτει έναν ήρωα απέναντι στο αναγνωστικό κοινό, το οποίο με τη σειρά του θα ταυτιστεί μαζί του. Από τη μια πλευρά ο αναγνώστης ανακαλύπτει τον ήρωα με την εξέλιξη της μυθοπλασίας και από την άλλη ο ήρωας, αντιμέτωπος με διάφορες καταστάσεις, μπορεί να μεταμορφωθεί, να αλλάξει ριζικά. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το χαρακτήρα της Λίζας στο «Σχήμα Οξύμωρον».

Στο «Σχήμα Οξύμωρον», περνάει η ιστορία της μικρής μας χώρας μπροστά από τα μάτια μας, όπως τα γεγονότα της Κύπρου, φτάνοντας σχεδόν στο τραγικό σήμερα. Ήθελες με αυτόν τον τρόπο να αποδώσεις το τι έφταιξε τελικά και φτάσαμε ως εδώ;
Το απέραντο φρενοκομείο, όπως χαρακτηρίζεται στο βιβλίο η κατάσταση της νεώτερης Ελλάδας, είναι φαινόμενο διαχρονικό και πολυδιάστατο. Τα αίτια του θα πρέπει να αναζητηθούν στην μεταπολεμική Ελλάδα όταν το σχολείο έχασε τον ανθρωποπλαστικό του χαρακτήρα και δημιούργησε ανθρώπους που ήταν έτοιμοι να υπηρετήσουν απαξίες. Η έλλειψη παιδείας διέλυσε τον κοινωνικό ιστό και περιόρισε το ανθρώπινο όραμα. Και όταν λέμε παιδεία δεν εννοούμε αυτήν που αποκτάτε μόνον με τη σχολική εκπαίδευση, αλλά αυτή που συνδιαμορφώνεται και από άλλους παράγοντες, όπως είναι οι επιλογές του καθενός, οι αρχές και τα ενδιαφέροντά του. Σε αυτό φέρουν μεγάλη ευθύνη και τα κόμματα με τις ιδεολογίες τους και τη μικροαστική ηθική τους. Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι πρόσφατη και δεν είναι μόνον οικονομική. Είναι κυρίως κρίση αξιών, αρχών, ήθους και ηθικής, κοινωνικής συμπεριφοράς και πολιτικής σκέψης. Τα προβλήματα αυτά δεν λύνονται ως δια μαγείας ούτε με τα όποια οικονομικά μέτρα. Διότι ακόμη και εάν το οικονομικό μέρος λυθεί, τα αίτια που τα προκαλούν, θα τα επαναφέρουν.
Η γλώσσα σε αυτό είναι ελεύθερη. Ρεαλιστική. Πώς αποφάσισες να κάνεις μια τέτοια στροφή;
Η γλώσσα, αυτό το ανθρώπινο θαύμα, δίνει τη δυνατότητα στο συγγραφέα να πλάθει και να μεταπλάθει το σύμπαν του, να βιώνει εμπειρίες, να προσλαμβάνει παραστάσεις, αλλά και χρώματα και ήχους και να τα μετατρέπει σε ζώντα λόγο με συνέπεια, συνάφεια και αρμονία. Είναι η λογοτεχνία, όπως έλεγε ένας μεγάλος θεωρητικός της, ο Maurice Blanchot, μια διακινδύνευση του ανθρώπου διότι όταν παλεύει με το έργο δεν γνωρίζει που θα τον οδηγήσει και ποια μορφή του ωραίου θα καταγοητεύσει τον ίδιο πρώτα και τους ακροατές-αναγνώστες του ακολούθως. Διακινδύνευσα ίσως με μια γλώσσα πιο ελεύθερη, καυστική και ρεαλιστική πιστεύοντας ότι εκφράζει την ευαισθησία και, μερικές φορές, τις φαντασιώσεις της ηρωίδας, το κοινωνικοπολιτικό της υπόβαθρο. Έπειτα, ένας συγγραφέας απευθύνεται σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, οι οποίες μπορεί να έχουν και διαφορετικά ιδιόλεκτα.

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης σου για το «Σχήμα Οξύμωρoν»;
Οι δεκαετίες του ‘70 και του ‘80, με τα βαρύγδουπα μηνύματα, τα εύκολα και βέβαια αναλώσιμα. Που κατέρρευσαν και απομυθοποιήθηκαν. Η μετεξέλιξη αυτού που μέχρι χθες θεωρούσαμε ιδεολογία. Τα διλήμματα που δημιουργήθηκαν, η ασυνέπεια λόγων και έργων. Η μεταπολίτευση μαζί με την πνευματική κατάπτωση, άφησε και μια τάξη νεόπλουτων που λειτούργησε ως ολετήρας και τα αποτελέσματα είναι αυτά που βιώνουμε σήμερα. Είναι γεγονός ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά προσαρμόζεται γρήγορα και εύκολα στις εκάστοτε συνθήκες. Χάθηκε το όραμα, ίσως γιατί αυτοί που πλάθουν τα οράματα είναι κοινοί θνητοί και απέτυχαν να τα μεταλαμπαδεύσουν στην κοινωνία. Αναζητώντας το ιδεατό, χαθήκαμε σε δρόμους εγωιστικούς. Η μεταπολίτευση απέτυχε οικτρά, αυτή είναι η επωδός του συγκεκριμένου βιβλίου.

Με την παρουσίαση των βιβλίων σου, ταξιδεύεις σχεδόν σε όλη την χώρα και όχι μόνο. Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου από τις μέχρι τώρα συναντήσεις σου με το κοινό; Τι είναι αυτό που σε χαροποιεί και τι είναι αυτό που σε θλίβει;

Υπάρχει στρες έντονο και τρακ πριν από κάθε παρουσίαση. Πώς και πόσο θα ανταποκριθεί ο κόσμος; Πώς θα τον γοητεύσεις, θα τον πείσεις; Όταν μιλάς για το βιβλίο σου είναι σαν να μιλάς για το παιδί σου, με την έννοια ότι είναι δύσκολο να είσαι αντικειμενικός. Θα πρέπει να αξιοποιήσεις ακόμη και τις αδυναμίες του βιβλίου σου, οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές με τα δυνατά του σημεία. Το μυθιστόρημα είναι μια ανοιχτή αγκαλιά, μάτια που βλέπουν καθαρά και δέχονται αλλά και εκπέμπουν και όσο αποτελεί δοκιμασία για τον συγγραφέα άλλο τόσο αποτελεί και για τον αναγνώστη. Την ώρα της παρουσίασης, βρίσκομαι μπροστά στο κοινό, έτοιμη να δοκιμαστώ, αλλά και το κοινό δοκιμάζεται εκείνη τη στιγμή. Με λίγα λόγια, η επαφή μαζί του είναι συναρπαστική, με εμπλουτίζει σαν συγγραφέα, αλλά πάνω απ΄ όλα σαν άνθρωπο, με διδάσκει και με απενοχοποιεί. Είναι πέρα για πέρα λυτρωτική γιατί εκείνη την ώρα «προσφέρω» τους ήρωές μου, τους μοιράζομαι με τους αναγνώστες. Και δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο από αυτή τη μέθεξη ...

Υπάρχει νέο βιβλίο ...στα σκαριά;
Υπάρχουν διάφορα βιβλία στα σκαριά. Οι Βρυξέλλες είναι ιδανικός τόπος για συγγραφή και η απόσταση από την πατρίδα μου, η ανάγκη για επικοινωνία ενισχύει την φαντασία και την ανάγκη να γράψω.

http://www.typosthes.gr/%CE%A4%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AC/article/?aid=34749&fb_action_ids=10152257112347148&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=%5B1404835796442616%5D&action_type_map=%5B%22og.likes%22%5D&action_ref_map=%5B%5D

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου